Nietypowy był także sposób rozwiązania przeszkody – fosa z omurowanym przeciwstokiem, ale bez typowego dla szkoły austriackiej muru przeszkodowego u podnóża wału.
Modernizacja i obsada fortu przed I wojną światową Fort był modernizowany przez Austriaków przed wybuchem I wojny światowej. Modernizacja objęła m.in. wymianę istniejących stropów kaponiery czołowej (sklepienie ceglane?) na płaski strop stalobetonowy, identyczny jak w fortach pancernych z lat 90. Stropy takie otrzymały także dwa schrony pogotowia na wale artylerii – jedyne o ścianach konstrukcji ceglanej. Wymieniono również lufy armat w kaponierach (z odprzodowych z systemu M. 59 na odtylcowe kazamatowe, z systemu M. 75). Przerobiono także część strzelnic w kaponierach, zastępując w każdej ścianie bateryjnej dwie starsze, pionowe strzelnice szczelinowe jedną nową strzelnicą z tarczką pancerną, zestopniowaniem przeciwrykoszetowym i lawetą dla ręcznego karabinu (Gewehrlafette). Łącznie w całym forcie wykonano cztery takie strzelnice – po jednej dla każdego odcinka fosy. Na wale fortu, w nasypach części poprzecznic wycięto okopy dla piechoty, tworząc praktycznie ciągłą pozycję strzelecką na obwodzie wałów, oraz dodano dwa typowe pancerne stanowiska obserwacyjne, tzw. „kopuły kufrowe” o odporności przeciwodłamkowej, umieszczone w narożach czoła i barków.