W Holandii ulice jednokierunkowe z wyłączeniem ruchu rowerowego są wskazywane jako często stosowany środek organizacji ruchu na ulicach lokalnych, zwłaszcza tam, gdzie prędkość i natężenie ruchu samochodowego są ograniczone, a ruch rowerowy odbywa się w przekroju wspólnym z ruchem ogólnym. W Niemczech wytyczne do przepisów ruchu drogowego przewidują, że na ulicach jednokierunkowych z dopuszczalną prędkością nie większą niż 30 km/h ruch rowerowy w kierunku przeciwnym powinien być dopuszczany, jeżeli zapewniona jest wystarczająca szerokość mijania, czytelne prowadzenie ruchu na skrzyżowaniach i odpowiednie warunki bezpieczeństwa; przy regularnym ruchu autobusów lub pojazdów ciężkich wymagana jest większa szerokość jezdni. W Norwegii jednokierunkowość co do zasady obejmuje także rowerzystów, ale na wybranych ulicach dopuszcza się jazdę rowerem w obu kierunkach przez oznakowanie wyjątku dla rowerów, określane jako sykkel unntatt. Ewaluacja pilotażu w centrum Oslo na ulicach Kirkegata i Skippergata wykazała wzrost ruchu rowerowego na jezdni, spadek jazdy po chodniku oraz brak negatywnego wpływu rozwiązania na bezpieczeństwo ruchu. W Belgii rozwiązanie funkcjonuje jako sens unique limité i od 2004 r.