Jako przykład można podać podobne przekształcenia odnóży bliskich sobie skorupiaków, które powstały w drodze ewolucji kilkakrotnie.
Innym mechanizmem prowadzącym do powstania homoplazji jest rewersja. Mówi się o niej, gdy jakaś cecha apomorficzna ulegnie zmianie, w efekcie której przywrócony zostanie stan pierwotny (ancestralny). Futuyma przytacza jako przykład zęby płaza Amphignathodon. Wywodzi się on z linii płazów bezogonowych, zazwyczaj pozbawionych zębów. Przodkowie tych płazów mieli jednak zęby – stanowiło to dla nich cechę plezjomorficzną – ale w tej linii nastąpiła ich utrata. Ponowne pojawienie się zębów u rodzaju Amphignathodon stanowi więc rewersję, czyli powrót do cechy ancestralnej.
Homoplazje wykrywa się analizami filogenetycznymi. Za rozwój cech homoplastycznych może odpowiadać ten sam mechanizm genetyczny, np. oczy zarówno bezkręgowców, jak i kręgowców powstają w wyniku zbliżonych czynników transkrypcyjnych – tego typu homoplazje wykazujące wspólne podłoże genetyczne nazywane są głębokimi homologiami. Z drugiej strony powstają one jako adaptacje do podobnych warunków środowiskowych. Przykładowo podobny kształt dzioba obserwuje się u różnych niespokrewnionych ze sobą bliżej linii ptaków żywiących się tym samym pokarmem.