„Skakanka”, jedno z jego najbardziej rozpoznawalnych, przed II wojną światową, pełnowymiarowych dzieł.

W latach 1935–1936, po powrocie z Francji, przez krótki okres pełnił funkcję asystenta w pracowni Breyera na warszawskiej uczelni.

W 1935 roku młody artysta uhonorowany został Złotym Medalem i Orderem Króla Leopolda na Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Brukseli oraz Nagrodą Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy i nagrodą Polskiej Akademii Umiejętności, a dwa lata później nagrodzony złotym medalem na Wystawie Międzynarodowej w Paryżu (1937 rok). Odkute w granicie popiersie marszałka Józefa Piłsudskiego przyniosło Karnemu w 1936 r. pierwszą nagrodę w konkursie na portret Marszałka zorganizowanym przez warszawską „Zachętę”. W 1937 otrzymał także nagrodę prezesa Pocztowej Kasy Oszczędności - na prestiżowym I Ogólnopolskim Salonie Rzeźby, zorganizowanym przez IPS. W 1938 r. artysta zdobył I nagrodę w konkursie "Dziecko polskie".

Prace Alfonsa Karnego pokazywane były na XIX Światowym Biennale Sztuki w Wenecji (1934), a w 1939 r. na Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Nowym Jorku, skąd trafiły do stałej kolekcji Muzeum Polskiego w Chicago.