W 1885 roku budynek został rozbudowany, a w 1894 roku przeszedł kolejną przebudowę oraz renowację wnętrz i fasady. Sytuacja teatru Maryjskiego zmieniła się po upadku monarchii i przewrocie październikowym. 9 listopada 1917 roku został on ogłoszony teatrem państwowym i jaki taki miał podlegać Ludowemu Komisariatowi Oświaty Rosyjskiej FSRR. Od 1920 roku nosił oficjalną nazwę Państwowego Akademickiego Teatru Opery i Baletu, a w 1935 roku jego patronem został Siergiej Kirow. W czasie II wojny światowej, od 1941 do 1944 roku, działalność teatru była zawieszona. Wznowiono ją dopiero 1 września 1944 roku, wykonaniem Życia za cara Michaiła Glinki.

W czasach sowieckich teatr łączył umiejętnie klasykę z nowoczesnymi przedstawieniami operowymi. Pod koniec lat osiemdziesiątych XX wieku dyrekcję teatru objął Walerij Giergijew (w 1988 roku) i uczynił z niego jeden z najbardziej operatywnych zespołów operowych świata, który tworzy spektakle w koprodukcji m.in. z nowojorską Metropolitan Opera, mediolańską La Scalą, londyńską Covent Garden, San Francisco Opera i Festiwalem w Salzburgu.