Straty były małe i po krótkim czasie okręt udał się do Eniwetok, a krótko potem odpłynął do stoczni remontowej w Pearl Harbor.
thumb|Pearl Harbor Navy Yard, 10 lipca 1944, uszkodzenia po trafieniu torpedą 19 sierpnia, 34 dni po dotarciu do stoczni, okręt, dzięki pracy stoczniowców 24 godziny na dobę, wypłynął w kierunku strefy walk. Na krótko ćwiczył w pobliżu Salomonów, po czym dołączył do Western Fire Support Group (TG 32.5) dowodzonej przez kontradmirała J.B. Oldendorfa, kierującej się w stronę wysp Palau. Pierwszy ostrzał przeprowadzony 12 września osłaniał operację trałowania oraz działania podwodnych oddziałów saperskich, następne miały na celu zniszczenie celów na lądzie i były prowadzone do 15 września. Wtedy oddziały lądowe zaatakowały plaże. Cztery dni później zorganizowany opór ustał, co pozwoliło na wycofanie okrętów w rejon wysp Admiralicji.
Przydzielony do Siódmej Floty „Maryland” udał się ponownie w bój 12 października by osłaniać ważne lądowanie na Filipinach w zatoce Leyte. Pomimo zagrożenia ze strony pływających min morskich siły inwazyjne weszły do zatoki 18 października. Bombardowanie przeprowadzone następnego dnia oraz lądowanie 20 października poszło po myśli Amerykanów.