Japończycy zdecydowali się zaatakować siły inwazyjne zarówno lotnikami kamikaze jak i atakiem sił morskich przeprowadzonym z trzech kierunków.
thumb|Pancernik w pierwszej połowie 1945 roku thumb|Pancernik w pierwszej połowie 1945 roku Ostrzeżone przez okręty podwodne i samoloty zwiadowcze amerykańskie siły, których główną siłą były pancerniki i krążowniki, podpłynęło 24 października na południowy koniec zatoki Leyte, by bronić cieśniny Surigao i floty desantowej. 25 października wcześnie rano siły japońskie, w skład których wchodziły m.in. pancerniki „Fusō” i „Yamashiro”, wpłynęły w cieśninę. Amerykanie atakowali wroga stopniowo. Najpierw torpedami szybkich ścigaczy torpedowych (PT boats), następnie torpedami niszczycieli. Te ostatnie zniszczyły pancernik „Fusō”. Następnie odezwały się działa amerykańskich krążowników. W końcu, o godzinie 03.55, otworzyły ogień amerykańskie pancerniki. Kolejne salwy pocisków dużego kalibru zwolniły posuwanie się sił wroga i wznieciły pożary na japońskich pancernikach. W końcu zdziesiątkowana flota wycofała się, pozostawiając za sobą tonące ciężkie okręty. Wiele kolejnych okrętów zostało zatopionych przez dzienne naloty amerykańskiego lotnictwa morskiego.