avissi tryb warunkowy, czas teraźniejszy, 3. osoba, l. pojedyncza
+ Czasownik „mieć” włoski sycylijski forma gramatyczna avere aviri bezokolicznik ha havi czas teraźniejszy, 3. osoba, l. pojedyncza abbiamo avemu czas teraźniejszy, 1. osoba, l. mnoga hanno hannu czas teraźniejszy, 3. osoba, l. mnoga
Tworzenie niektórych form czasowników Ogólnie, sycylijskie czasowniki odmieniają się w sposób bardziej regularny niż ich włoskie odpowiedniki, np. wł. – syc. .
W przypadku, gdy dopełnienie jest w formie zaimka osobowego połączonego z czasownikiem, dopisuje się go w sycylijskim na końcu odpowiedniej formy czasownika, zaznaczając odpowiednio akcent, np. wł. – syc. . Analogicznie z zaimkiem zwrotnym .
Grupom , oraz w czasie przeszłym niedokonanym, odpowiada sycylijskie , np. wł. – syc. , wł. – syc. .
Końcówce w 3. osobie l. pojedynczej czasu przeszłego dokonanego prostego (I koniugacja) odpowiada w sycylijskim końcówka : wł. – syc. .
Końcówce w 1. osobie l. mnogiej czasu teraźniejszego odpowiada w sycylijskim końcówka (I koniugacja): wł. – syc. , lub (II, III koniugacja): wł. – syc. .
W języku sycylijskim, czas przeszły dokonany złożony z reguły tworzy się za pomocą odpowiedniej formy czasownika posiłkowego „mieć” () niż „być”.