Można przyjąć, że przez następne 1000 lat rozwijała się w regionie jasielskim kultura łużycka, lub inna bardzo do niej podobna, należąca do wielkiego kręgu kultur pól popielnicowych. Drobne ułamki naczyń glinianych z tego czasu lepionych w ręku, bez pomocy koła garncarskiego znaleziono zarówno w miejscu odkrycia wyrobów brązowych w Załężu, jak też w szeregu innych miejscowości, a to w Kołaczycach, Kłodawie, Lisowie, Cieklinie, Osobnicy, Łazach, Sławęcinie. Upadek kultury łużyckiej, jaki nastąpił w III wieku przed Chrystusem nie spowodował zaniku osadnictwa w dorzeczu Wisłoki.
Obejmujący cztery stulecia naszej ery okres wpływów rzymskich w powiecie jasielskim dokumentują przede wszystkim materiały numizmatyczne – np. wykopane w Jaśle przy budowie kolei podkarpackiej w 1875 roku dwie monety rzymskie pochodzące z mennic cesarzy: Tyberiusza (14-37 r. n.e.) i Tytusa (79-81 r.), czy też wykopany w 1957 roku w Święcanach denar cesarzowej Faustyny młodszej (z roku 176).