W swoich przemówieniach podkreślał również trwałość „niemieckiego ducha”, stwierdzając m.in., że nie może on zostać złamany, a naród niemiecki znajduje się w fazie przebudzenia, rozpoczynając marsz ruchu wolnościowego. W trakcie zjazdu wszyscy uczestnicy złożyli przysięgę wierności partii oraz jej przywódcy, którym był Hitler. Publicznie potwierdzono także używanie nazwy Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników (NSDAP). Kulminacyjnym momentem wydarzenia była uroczystość poświęcenia pierwszych czterech sztandarów „Deutschland Erwache” oraz flag partyjnych NSDAP, która odbyła się trzeciego dnia Parteitagu na , w warunkach typowej dla stycznia zimowej aury.
Próba przejęcia władzy
Do jesieni 1923 roku Adolf Hitler zdołał przekształcić NSDAP w istotny ośrodek opozycji wobec rządu w Berlinie, jednak w tym okresie zdecydował się na próbę przejęcia władzy drogą siłową, zamiast działania zgodnego z konstytucją. Inspiracją dla tych planów były wydarzenia we Włoszech, gdzie w październiku 1922 roku Benito Mussolini przejął władzę w wyniku marszu na Rzym. Hitler zakładał możliwość powtórzenia podobnego scenariusza w Niemczech, przynajmniej przy wsparciu części środowisk prawicowych, w tym Ericha Ludendorffa – przeciwnika Republiki Weimarskiej i byłego dowódcy wojskowego.