Po ukończeniu w 1961 studiów teatralnych (dyplom odebrała dopiero we wrześniu 1970) została etatową aktorką Teatru Dramatycznego w Warszawie, w którym pracowała do 1967 i w tym okresie m.in. zagrała Ofelię w Hamlecie (1962; reż. Gustaw Holoubek) i odbyła z zespołem teatru tournée po Jugosławii w czerwcu 1966. Kontynuowała karierę aktorską, grając Małgorzatę w kryminale Janusza Nasfetera Zbrodniarz i panna (1963) i Teresę w Naprawdę wczoraj (1963) Jana Rybkowskiego. W 1963 zaprezentowała się w Londynie podczas galowego seansu w kinie sieci „Odeon” przed królową matką Elżbietą i członkami rodziny królewskiej, a także wystąpiła w teledysku Telewizji Polskiej do piosenki Mieczysława Wojnickiego „Narzeczona”. Następnie zagrała naiwną nauczycielkę Renatę w komedii młodzieżowej Jerzego Zarzyckiego Liczę na wasze grzechy (1964), matkę w filmie psychologicznym Jana Rybkowskiego Sposób bycia (1964) i Hebron w filmie Jerzego Kawalerowicza Faraon (1965), przy czym ostatnia z ról została napisana specjalnie dla Krzyżewskiej. Aktorka w latach 60. wystąpiła także w kolejnych zagraniczych filmach w swojej karierze: jako kelnerka Verona w czechosłowackim dramacie Stanislava Barabáša Dzwony dla bosych (1965) i studentka Małgorzata w rumuńskim filmie Iona Popescu-Gopa Faust XX (1966).