Samo posiadanie kompetencji nie oznacza również obowiązku skorzystania z niej. Podmiot może mieć kompetencję do dokonania określonej czynności, a dopiero odrębna norma prawna może nakazywać mu albo zakazywać uczynienia z kompetencji użytku.
Uprawnienie kształtujące
Uprawnienie kształtujące jest terminem stosowanym przede wszystkim w prawie cywilnym. Oznacza możliwość jednostronnego doprowadzenia przez uprawnionego – za pomocą przewidzianego prawem zachowania – do powstania, zmiany albo ustania stosunku prawnego lub innej sytuacji prawnej.
Z punktu widzenia ogólnej teorii prawa uprawnienia kształtujące wykazują strukturę zbliżoną do kompetencji: wykonanie uprawnienia polega na dokonaniu prawnie doniosłej czynności, której system prawny przypisuje określony skutek konwencjonalny.
Nie oznacza to jednak, że terminologia prawa cywilnego musi zostać zastąpiona terminologią teorii prawa. Rozróżnienie służy wskazaniu struktury sytuacji prawnej opisywanej w dogmatyce jako uprawnienie kształtujące.
Zarzut
Wśród elementów prawa podmiotowego wymienia się również zarzut.