W zabudowaniach Krechowców broniła się piechota „bawarska” wspomagana przez artylerię i samochód pancerny. Również rosyjski samochód pancerny wspomagał działania ułanów. Po dojściu do połowy wsi, wobec narastającego ognia artylerii i przybywających posiłków, szwadrony cofnęły się na skraj miejscowości. W walkach tych zdobyto sprawny karabin maszynowy. 2 i 3 szwadron zostały spieszone i w tyralierze oczekiwały na nieprzyjaciela. Dowódca pułku wysłał do wsi kilka patroli, które miały atakować patrole niemieckie, przez co miały symulować kolejny atak. Powróciły one, z dużymi stratami, około godziny 20:00 i zameldowały o znaczącym wzmocnieniu sił nieprzyjaciela. Do pomocy ułanom przybył batalion 41 Pułku piechoty rosyjskiej z karabinami maszynowymi. W tym czasie cała piechota rosyjska (z 11 Dywizji) przeszła przez mosty drogowe na Bystrzycach, a ułani mosty te wysadzili pod silnym ogniem artylerii niemieckiej. 4 szwadron, działający na wschód od Stanisławowa w kierunku południowym, napotkał na swym kierunku dwa szwadrony jazdy niemieckiej. Dowódca szwadronu ruszył do szarży, jednak Niemcy walki nie przyjęli i zaczęli wycofywać się galopem. Ścigający ułani wpadli pod silny ogień piechoty na wysokości wsi Drohomirczany. Piechota w tym momencie rozpoczęła natarcie w kierunku północnym.