Stała równowagi — część 3

Wynika to z równania van’t Hoffa, które po scałkowaniu przyjmuje postać: .

Przykłady Jeżeli dla prostej reakcji: A + B ⇌ AB użyto pierwotnie po 2 mole związku A i B, stan równowagi ustala się po przereagowaniu dokładnie połowy substratów, całość mieszaniny reakcyjnej w stanie równowagi ma objętość 1 dm³,

to: [A] = 1 mol/dm³, [B] = 1 mol/dm³ i [AB] = 1 mol/dm³

Podstawiając to do wyrażenia na stałą równowagi dla tej reakcji:

otrzymuje się

a zatem stała tej reakcji wynosi dokładnie 1.

Gdy stała dla reakcji A + B ⇌ AB jest większa od 1, to równowaga jest przesunięta w stronę produktów. Np. dla stałej równej 100, w stanie równowagi w 1 dm³ roztworu o stężeniu wyjściowym [A] = [B] = 1,1 mol/dm³ znajduje się 0,1 mola A i 0,1 mola B oraz 1 mol AB (K = 1/(0,1·0,1) = 100). Gdy stała jest mniejsza od 1, to równowaga jest przesunięta w stronę substratów. Np. dla K = 0,01, w 1 dm³ roztworu o stężeniu wyjściowym [A] = [B] = 1,01 mol/dm³ stan równowagi ustali się dla 1 mola A, 1 mola B i 0,01 mola AB (K = 0,01/(1·1) = 0,01).