We wrześniu 1941 roku prowadzono wobec niego wewnątrzpartyjne dochodzenie w sprawie sfałszowania wyników sportowych jednego z jego kolegów. Został uznany winnym i skazany na tydzień aresztu domowego.
W 1943 wyrażał swoje niezadowolenie z powodu proletaryzacji ludności polskiej, która nieoczekiwanie przyczyniła się do wzrostu wzajemnej solidarnościM. Walczak, Tajne nauczanie w Wielkopolsce (1939-1945), „Rozprawy z Dziejów Oświaty”, 1971, 14, s. 99.. W tym samym roku bezpośrednio uczestniczył w transporcie słoweńskich Żydów do obozu Auschwitz-Birkenau. W maju 1944 roku prawdopodobnie brał udział w rozmowach dotyczących ponownego uruchomienia obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem.
Lata 1944–1945 W czerwcu 1944 roku został przeniesiony z Poznania do Berlina, gdzie objął jeden z departamentów urzędu IIIA Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy i zajmował się sprawami wewnętrznymi SD.
10 lipca 1945 roku został aresztowany przez Brytyjczyków we Flensburgu.