Zamieszkał w Bad Godesberg, gdzie podjął pracę w banku.
W 1962 roku zeznawał przed zachodnioniemiecką prokuraturą w związku z postępowaniem prowadzonym przeciwko Wilhelmowi Koppe. Dwa lata później był świadkiem podczas procesu Hermanna Krumeya i Ottona Hunsche przed sądem we Frankfurcie nad Menem. W 1965 roku składał zeznania podczas postępowania dotyczącego egzekucji radzieckich jeńców wojennych w Groß-Rosen oraz działalności obozu zagłady w Chełmnie.
W związku z opublikowanym przez Juliana Leszczyńskiego artykułem dotyczącym uczestnictwa Höppnera w zagładzie Żydów w Kraju Warty prokuratura we Frankfurcie wszczęła wobec niego śledztwo z powodu krzywoprzysięstwa, które zostało jednak następnie umorzone. W tym samym czasie postępowanie wszczęła prokuratura w Bonn, która postawiła mu zarzut pomocnictwa w morderstwie. Na podstawie opublikowanego w 1967 roku w tygodniku Polityka artykułu Leszczyńskiego pt. On był pierwszy prokurator w Bonn otworzył przeciwko niemu kolejne śledztwo, w którym ponownie postawiono mu zarzut pomocnictwa w morderstwie, które następnie zostało zamknięte, gdyż oskarżeniu nie udało się udowodnić zarzucanych mu czynów. W 1971 roku prokuratura w Bonn wszczęła wobec niego kolejne śledztwo, które dotyczyło przymusowej germanizacji dzieci w Kraju Warty.