na: powstaniu obowiązku określonego podmiotu; zmianie treści istniejącego obowiązku; aktualizacji albo dezaktualizacji obowiązku; ustanowieniu, zmianie albo uchyleniu norm prawnych; zmianie innej sytuacji prawnej podmiotu.
Przykładami wykonywania kompetencji są uchwalenie ustawy, wydanie wyroku, wydanie decyzji administracyjnej, zawarcie umowy lub złożenie oświadczenia woli, jeżeli prawo wiąże z taką czynnością odpowiedni skutek.
Kompetencja jest zatem relacyjna: pełna jej charakterystyka wymaga wskazania co najmniej podmiotu kompetencji, czynności objętej kompetencją oraz podmiotu albo sytuacji prawnej, której dotyczą skutki jej wykonania.
Kompetencja a norma kompetencyjna
Z kompetencją pozostaje związana norma kompetencyjna. W koncepcji rozwiniętej przez Zygmunta Ziembińskiego norma kompetencyjna jest normą postępowania, która nakazuje podmiotowi podległemu kompetencji określoną reakcję na należyte dokonanie czynności konwencjonalnej przez podmiot kompetencji.
Schematycznie zależność tę można przedstawić następująco:
podmiot kompetencji dokonuje należycie czynności konwencjonalnej → aktualizuje się obowiązek podmiotu podległego kompetencji