W pierwszym przypadku czynność podejmowana jest w związku z rozstrzyganiem konkretnej sprawy na podstawie obowiązujących norm; w drugim chodzi o dokonywanie czynności prawotwórczych prowadzących do ustanowienia norm należących do systemu prawa.
Granica między prawotwórstwem i stosowaniem prawa może być w poszczególnych systemach przedmiotem sporów teoretycznych, ale rozróżnienie funkcji obu typów kompetencji pozostaje analitycznie istotne.
Kompetencja w prawie prywatnym
Kompetencje nie są właściwe wyłącznie organom państwa. W prawie prywatnym jednostki mogą dokonywać czynności prawnych, z którymi system wiąże zmianę sytuacji prawnej.
Przykładami są: zawarcie umowy; złożenie oświadczenia woli; sporządzenie testamentu; wypowiedzenie stosunku prawnego; wykonanie uprawnienia kształtującego.
Z ogólnoteoretycznego punktu widzenia tego rodzaju sytuacje mogą być analizowane przy użyciu pojęcia kompetencji, ponieważ podmiot dokonuje czynności konwencjonalnej, której system prawny przypisuje skutek w postaci powstania, zmiany albo ustania sytuacji prawnej.
Zobacz też kompetencja
kompetencje administracyjne
norma kompetencyjna
właściwość (prawo)
uprawnienie
obowiązek
czynność konwencjonalna
stanowienie prawa
stosowanie prawa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Prawo administracyjne Kategoria:Teoria prawa