Czynniki determinujące zjadliwość Głównym czynnikiem wirulencji (zjadliwości) Neisseria meningitidis jest otoczka wielocukrowa chroniąca przed fagocytozą. Lipooligosacharyd (LOS) składa się z lipidu A i oligosacharydu rdzeniowego, a pozbawiony jest antygenu O obecnego w większości lipopolisacharydów bakterii Gram-ujemnych. Lipid A pełni funkcję endotoksyny. W trakcie szybkiego wzrostu Neisseria meningitidis uwalnia formowane z błony zewnętrznej pęcherzyki zawierające lipooligosacharyd oraz białka powierzchniowe, co chroni bakterie przed przyłączeniem swoistych przeciwciał, ale także jest powodem znacznej toksyczności. Uwalnianie lipooligosacharydu jest elementem przyczyniającym się do rozwoju wstrząsu septycznego.
Fimbrie Neisseria meningitidis wykazują zdolność do adhezji do nieurzęsionych komórek nabłonkowych śluzówki jamy nosowej i gardła. Fimbrie płciowe umożliwiają wymianę materiału genetycznego. Białka porynowe PorA i PorB służą do pobierania substancji odżywczych i usuwania produktów przemiany materii na zewnątrz. Również błonowe białka Opa pełnią rolę w adhezji bakterii do komórek nabłonka.