Jej samopoznanie pozostaje powierzchowne: odbicie utrwala zadowolenie z własnego wizerunku, zamiast prowadzić do krytycznej refleksji.
Według Doroty Samborskiej-Kukuć sytuację Izabeli Łęckiej symbolicznie obrazuje legenda o uśpionej księżniczce z brylantową szpilką w głowie, opowiedziana przez Węgiełka w powieści. Badaczka interpretuje ją jako metaforyczny opis bohaterki. Łęcka pozostaje „uśpiona” przez arystokratyczne przesądy i nie chce przebudzić się do rzeczywistości.
Łęcka a motyw lalki Izabela może być interpretowana jako tytułowa „lalka”, czyli swego rodzaju marionetka, postać fizycznie atrakcyjna, a jednocześnie pusta emocjonalnie, chłodna i pozbawiona zasad. Jednak sam Bolesław Prus twierdził, że nazwał swoją powieść inspirowany procesem sądowym o zabawkę, o którym miał okazję przeczytać w gazetachUrszula Klatka Opracowanie Lalki [w:] .