W 1903 osiadł w Radomiu, studiując jeszcze przez rok na UW lokalne prawo cywilne guberni bałtyckich. Dyplom ukończenia prawa (kandydata praw) uzyskał w 1904.
lewo|mały|Jan Wigura (1906) W latach 1904–1906 był aplikantem adwokackim przy Sądzie Okręgowym w Radomiu, a następnie od 1906 adwokatem przysięgłym. W Radomiu kontynuował także swoją działalność w ruchu narodowym, stając się jego niekwestionowanym liderem. Był członkiem Centralizacji LN (1903-1909) i komisarzem Ligi na gubernie radomską i kielecką. Pełnił także funkcję przewodniczącego Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego w gub. radomskiej. Organizator kolportażu „Polaka” i „Przeglądu Wszechpolskiego”. Wraz z Jadwigą Marcinowską zorganizował a następnie w latach 1904–1905 kierował pracami Towarzystwa Oświaty Narodowej w gub. radomskiej. W latach 1905–1907 koordynował z ramienia Ligi akcją polonizacji szkół, urzędów i sądów w Radomskiem, stał także na czele radomskiej organizacji Związku Unarodowienia SzkółPiotr A. Tusiński, Narodowa Demokracja w guberni radomskiej w latach 1893-1907, w: Dziedzictwo rewolucji 1905-1907, pod redakcją naukową Anny Żarnowskiej, Arkadiusza Kołodziejczyka, Andrzeja Stawarza i Piotra Tusińskiego, Warszawa-Radom 2007, s. 301-327. Był założycielem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Radomiu (1906) a także Polskiej Macierzy Szkolnej w gub.