Język jest traktowany zarówno jako odbicie struktur poznawczych, jak i modulator tych struktur; rozumienie znaczeń języka jest przy tym literalne. Relacja między znaczącym i znaczonym ma więc istotne znaczenie, choć naczelnym zadaniem pozostaje opisanie wiedzy kulturowej. Natomiast antropologia symboliczna traktuje kulturę jako, w pierwszym rzędzie, system symboli, tworzący podstawy do konstruowania rzeczywistości. Kultura jest efektem bezustannego napięcia pomiędzy indywidualnym doświadczeniem a społecznie ustalonymi formami jego wyrażania. Środki figuratywne i kojarzenie pojęć służyć mają konceptualizacji świata, który interpretowany jest przy tym w różnorodnych sytuacjach kulturowych.
Semantyczne, często wzorowane na językoznawstwie, spojrzenie na kulturę i sposoby myślenia stanowi w ostatnich latach dostateczny impuls dla swoistej konwergencji antropologii kognitywnej i symbolicznej. Wyraz temu dali badacze obydwu kierunków w dwóch specjalnych tomach czasopisma American Ethnologist poświęconym problemowi Symbolism and Cognition.