Od 1946 pracował jako profesor ekonomii w The Polish Board of Technical Studies, w latach 1947-1953 działającym jako Polish University College. Od 1947 był członkiem Społeczności Akademickiej Uniwersytetu Stefana Batorego oraz Polskiego Stowarzyszenia Byłych Sowieckich Więźniów Politycznych. W 1947 Iwo Jaworski starał się o sprowadzenie go na Uniwersytet Wrocławski. Ze względu na swoje doświadczenia katyńskie i zaangażowanie się w sprawę nagłośnienia tej zbrodni z zaproszenia tego nie skorzystałAleksander Srebrakowski, Wileńscy naukowcy we Wrocławiu, [w:] Nauka w powojennym Wrocławiu 1945-2015. W 70. rocznicę powstania polskiego środowiska naukowego we Wrocławiu, pod red. W. Kucharskiego, K. Bock-Matuszyk, G. Straucholda, Wrocław 2015, s. 45–66.. W 1950 był jednym z członków założycieli Polskiego Towarzystwa Naukowego na ObczyźniePolskie Towarzystwo Naukowe na Obczyźnie. Historia. Od 1953 korzystał przez rok z Senior Simon Research Fellowship na Uniwersytecie w Manchesterze. W 1954 przyjął obywatelstwo brytyjskie. W latach 1956–1958 przebywał jako ekspert UNESCO w Indonezji. W tym czasie przyjechała do niego, po 18 latach rozłąki, żona. Od 1958 korzystał ze stypendium London School of Economics. Od 1963 pracował jako profesor w Saint Mary’s University w Halifaksie.