października – okręty zacumowały w porcie wojennym w Oksywiu 28 października – uroczyste powitanie okrętów przez członków rządu i wojska 1953 zdobywa miano przodującego okrętu Marynarki Wojennej 1955 9 września opuszczenie bandery 1956 – złomowanie
Dowódcy kmdr ppor. Michał Żebrowski (1937–1945) kpt. mar. Zygmunt Grabowski (15.12.1945 r. – 14.06.1947 r.) por. mar. Leon Sałkowski (01.07.1951 r. – 09.09.1954 r.)
Dane taktyczno-techniczne Wyporność: nadwodna – 980 ton podwodna – 1248 ton Wymiary: długość – 77,95 m szerokość – 5,45 m zanurzenie – 4,20 m Wysokość metacentryczna: nawodna – 0,6 m podwodna – 0,215 m Głębokość zanurzenia: dopuszczalna – 80 m maksymalna – 100 m peryskopowa 7-9 m UzbrojenieMarek Twardowski: „Podwodne drapieżniki” – stawiacze min typu Wilk, „Morza, Statki i Okręty” nr 3/1998, s. 23–26.: 1 100 mm armata morska wz. 1917 Schneider L/40 (do lat 50.) 1 działko przeciwlotnicze 40 mm Vickers (L/40) (do 1935) 2 nkm plot. kalibru 13,2 mm Hotchkiss wz.30 (L/76) (1 × II) (od 1935) 6 wyrzutni torpedowych 550 mm (cztery dziobowe stałe i jedna podwójna obrotowa na śródokręciu) 10 torped wz.