Założono, że w latach 1959–1960 zostanie wyprodukowanych 25 pojazdów tego typu. Ostatecznie do 1964 roku wyprodukowano jedynie 13 egzemplarzy, a produkcję wstrzymano z powodu wstrzymania importu przekładni. Przyczyną był ponadto brak zgodności w kierownictwie PKP i przemysłu co do wyboru docelowych rozwiązań.
Wnętrze Wnętrze było podzielone na 9 przedziałów: 2 kabiny sterownicze, przedział silnikowy, przedział bagażowy, w którym znajdowało się 8 dodatkowych miejsc, 2 przedziały pasażerskie mające 16 i 32 miejsca, toaletę oraz przedział z kotłem ogrzewania parowego (SN80 w przeciwieństwie do nowoczesnej konstrukcji SA106 mógł ogrzewać wagon doczepny). Przedziały pasażerskie oraz przedsionek i toalety były skopiowane z wagonu 101A.
Eksploatacja Prototypowy wagon SN80-01 został przydzielony do lokomotywowni Poznań Osobowa 4 października 1961 roku, lecz do 1963 roku trwał okres badań i usuwania usterek. Drugi wagon w lipcu 1963 roku skierowano do Leszna, gdzie następnie do stycznia 1965 roku trafiło też siedem seryjnych wagonów i SN80-01. Początkowo silniki były awaryjne i dużo czasu spędzały one w naprawach. Od grudnia 1964 do lutego 1965 roku pozostałe cztery wagony, o numerach 9 do 13, trafiły do Zbąszynka. Po rotacjach taboru, od początku lat 70. całą serię skoncentrowano w Lesznie. Były używane stamtąd m.in.