Dominujący wpływ na życie religijne i społeczne wsi wywierają pańćajaty, rady składające się z pięciu najzamożniejszych i najstarszych mieszkańców, regulujących wszystkie sprawy wspólnoty, oraz (najczęściej wędrowni) sadhu i innych asceci, utrzymujących się z jałmużny. Działalność sadhu (których jest wielu – w 1994 samo Bharat Sadhu Samaj, Ogólnoindyjskie Stowarzyszenie Sadhu liczyło 40000 członków]) była poddawana krytyce przez rząd indyjski – Jawaharlal Nehru twierdził, że tylko 10% zajmuje się jedynie działalnością religijną, a reszta to często oszuści i żebracy, przedstawił więc projekt ich oficjalnej weryfikacji przez państwo. W życiu wsi odgrywają dużą rolę także świetlice, herbaciarnie i kina objazdowe prezentujące filmy z tzw. „bollywoodu”, rozpowszechniające opowieści mitologiczne z Mahabharaty, Ramajany itp.