suchy piasek, pustynne pieczary skalne); staje się wówczas mumią naturalną.
Mumifikacja w starożytnym Egipcie
Mumifikacja u Egipcjan miała na celu zachowanie ciała dla życia wiecznego. Wierzono, iż jeśli mumia zostanie zniszczona, dusza zmumifikowanej osoby nie rozpozna ciała, aby do niego powrócić. Uważano to za najgorsze, co mogło przydarzyć się człowiekowi.
Cechy charakterystyczne Egipcjanie mumifikowali zwłoki, osuszając ciało sodą naturalną (natronem) i usuwając z niego wnętrzności. Po osobnym ich zakonserwowaniu, w zależności od epoki, umieszczano je w naczyniach zwanych urnami kanopskimi, czyli kanopami, albo wkładano z powrotem do wnętrza ciała. Samo ciało dezynfekowano, nacierano wonnościami i często wypełniano dla zachowania naturalnego kształtu. Następnie zawijano je w bandaże. Pomiędzy nimi umieszczano zwykle chroniące zmarłego amulety. Mumie często bywały umieszczane w kilku trumnach (sarkofagach).