kephalē – głowa). Epitet gatunkowy calathocercos nawiązuje do ścięgien ogonowych, które splatały się w kształt kosza (gr. kalathos – kosz, kerkos – ogon).
Budowa thumb|left|Czaszka homalocefala, Muzeum Ewolucji PAN w Warszawie Czaszka Jak pozostałe azjatyckie pachycefalozaury, homalocefal zamiast wypukłego sklepienia miał szerokie płaskie czoło, które okalały liczne kostne guzki. Z przodu czaszki znajdują się duże okrągłe oczodoły, pod którymi również dostrzec można kostne wyrostki. Nad oczodołem znajduje się wyraźnie zarysowany szew wieńcowy. W tylnej części czaszki znajdują się długie doły skroniowe. Mimo płaskiej czaszki i widocznych szwów na czaszce, które są charakterystyczne raczej dla młodych osobników, paleontolożki doszły do wniosku, że należy ona do dorosłego osobnika.
Szkielet pozaczaszkowy Na podstawie znalezionych kości oraz porównań do pokrewnego prenocefala oszacowano, że homalocefal mierzył ok. 1,8 m długości.