Klasyfikacja W 2010 roku Nick Longrich et al. doszli do wniosków, że płaskogłowi przedstawiciele pachycefalozaurów nie są oddzielnymi taksonami, a raczej niedojrzałymi jeszcze pachycefalozaurami o kopulastej budowie czaszki. W oparciu o te ustalenia odrzucali odrębność homalocefala, zamiast tego traktując go jako młode innego pochodzącego z formacji Nemegt taksonu – prenocefala. Pogląd ten pokrywał się z opublikowaną w 2009 roku analizą Jacka Hornera i Marka Goodwina, którzy w swojej pracy stawiali tezę, że amerykańskie pachycefalozaury – drakoreks i stygimoloch – to w rzeczywistości młode osobniki pachycefalozaura.
W 2018 roku zespół Davida Evansa informował o odkryciu nowych skamielin młodych prenocefali. Co istotne, naukowcy zauważyli że już u młodych prenocefali czaszka ma kopulasty kształt. Ustalenia te pozwoliły potwierdzić odrębność taksonów Prenocephale i Homalocephale.
Poniższy kladogram uwzględniający homalocefala wg Evans et al.
Paleobiologia Naukowcy nie mają pewności co do diety homalocefala, jak i innych pachycefalozaurów.