Było to dla nich określenie chwalebne, chociaż w oczach ortodoksyjnych mistrzów z późniejszych generacji, było to nieszczęście, gdyż przekaz Dharmy określał ich tożsamość jako mnichów chan z pewnej linii przekazu.
To negatywne nastawienie do roli nauczyciela w przypadku Hanshana wynikło z kilku przyczyn. Po pierwsze – nigdy nie otrzymał przekazu Dharmy, chociaż umieszcza się go w linii przekazu Wuji Mingxina (1512–1574). Po drugie, był nieustannie proszony o pisanie wstępów do prac zajmujących się niejasnymi liniami przekazu. Jego teksty wskazują na to, że chociaż praktyka przekazu Dharmy została ożywiona, on sam poważnie podważał jej wartość. Dla niego ważniejsze było oświecenie umysłu niż nominalne należenie do jakiejś linii przekazu Dharmy. Taka jego postawa wpłynęła na innych współczesnych mu mnichów i pojawiło się kilku mistrzów chan, którzy zyskali dużą sławę pod koniec panowania dynastii Ming, bez uzyskania przekazu Dharmy. Dopiero pojawienie się mistrza Miyuna Yuanwu zmieniło to nastawienie.