Od 1927 WIG przystąpił do sporządzania jednolitej sieci triangulacyjnej i wykonywania własnych oryginalnych arkuszy w skali 1:100 000, znanych jako typ drugi. Wydawane one były w manierze dwubarwnej (elementy topograficzne czarne, warstwice brązowe), w niektórych przypadkach poprzez nadruk dodawano dwa inne kolory. Od 1929 zaczął zaś ukazywać się tzw. typ trzeci – mapy wydawane były w wersji dwu- i czterobarwnej. W 1931 przystąpiono do publikacji mapy taktycznej w wersji czterobarwnej, znanej jako typ normalny. Do 1939 udało się wydać wszystkie arkusze (było ich łącznie 482), choć duża część Kresów Wschodnich nie doczekała się najnowszej wersji mapy.
Mapy topograficzne z okresu 1953-1989 Wojskowe mapy topograficzne w układzie współrzędnych „1942” Podstawowa mapa topograficzna w skali 1:25 000 (1953/59) i mapy od niej pochodne (wydanie pierwsze) W 1953 rozpoczęto prace nad podstawową mapą topograficzną w skali 1:25 000. Większość prac wykonały cywilne przedsiębiorstwa geodezyjno-kartograficzne podległe Centralnemu Urzędowi Geodezji i Kartografii. W opracowaniu mapy brała również udział Służba Topograficzna Wojska Polskiego oraz topografowie Armii Radzieckiej.