zdanie (1) weźmiemy w cudzysłów, otrzymamy termin jednostkowy (7), którego jedynym desygnatem jest zdanie (1):
(7) „Tuliusz był Rzymianinem”
Nazwa „Tuliusz” występuje w zdaniu (2) w pozycji, która nie jest czysto odniesieniowa, właśnie z tego względu, że zajmuje nieodniesieniową pozycję w nazwie (7), utworzonej wskutek wzięcia w cudzysłów zdania (1).
„W przypadku pozycji wewnątrz zdań kryterium stanowi, że całe zdanie zachowuje swą wartość logiczną, kiedy zastępujemy zawarty w nim termin jednostkowy dowolnym innym terminem o tym samym odniesieniu. W przypadku pozycji wewnątrz terminów jednostkowych nasze kryterium stanowi, że cały termin jednostkowy zachowuje swoje odniesienie, kiedy w ten sam sposób zastępujemy zawarty w nim termin jednostkowy” (s. 167).
Jeśli w nazwie (7) zamiast terminu „Tuliusz” podstawimy termin „Cyceron” otrzymany dwie różne nazwy, tzn. dwie nazwy, z których każda ma inne odniesienie. Odniesieniem nazwy „Tuliusz był Rzymianinem” jest zdanie mówiące o tym, że Tuliusz był Rzymianinem, a odniesieniem nazwy „Cyceron był Rzymianinem” jest zdanie, które konstatuje, że Cyceron był Rzymianinem.