Poza ciągłymi konfliktami narodowościowymi problemem był też brak większej liczby kościołów.
W latach 1835–1836 kościół parafialny, staraniami proboszcza ks. Józefa Kriegera, został powiększony i oszalowany.
Powstanie nowych łódzkich parafii, budowa obecnej świątyni Kiedy w roku 1859 nowym proboszczem parafii został ks. Wojciech Jakubowicz od razy czynił starania dla powstania drugiego kościoła katolickiego w Łodzi. Po roku takich starań w marcu 1860 roku z Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchownych nadeszło zezwolenie na budowę z zatwierdzeniem rządowego planu, według którego kosztorys nowej świątyni wynosił blisko 31 tys. rubli – ks. Wojciech Jakubowicz z zapałem przystąpił do budowy. Sam po kolei odwiedzał wszystkich obywateli i włościan, zachęcając ich do składek, ofiar w naturze i do zwózki materiałów budowlanych. Po tych przygotowaniach, dnia 4 lipca 1860 roku na placu u zbiegu ulic – Przejazd i Dzikiej (dziś Tuwima i Sienkiewicza), rozpoczęto budowę. Budowę Kościoła przerwał wybuch powstania styczniowego.