), lecz zgodnie z informacjami w było to chwilowe i w sierpniu 1948 roku oddano 612 samochodów, we wrześniu 250, w październiku 420, a listopadzie 478.. W produkowanej od końca 1948 roku tzw. drugiej serii wprowadzono 346 poprawek, ulepszając m.in. resory, gaźnik, sprzęgło i tłumik; zmieniono także przełożenie przekładni głównej z 4,7 na 5,125:1. Na skutek zmniejszenia grubości tylnej kanapy o 5 cm wzrosła ilość miejsca nad głowami pasażerów. Polepszono jakość wytłaczanych blach, wykonując część nowych matryc oraz położono nacisk na staranność produkcji. Wreszcie, 28 grudnia 1948 roku uruchomiono nową większą zmechanizowaną i łatwiejszą do utrzymania w czystości halę montażową. Łącznie w 1948 roku wykonano 4549 samochodów. Masowa produkcja ruszyła w 1949 roku, w którym wyprodukowano równe 15 000, w tym 2342 kabriolety. Początkowo samochody miały trzystopniową niezsynchronizowaną skrzynię biegów od GAZ M-1 z dźwignią w podłodze, a od 1950 roku – skrzynię od GAZ-12 ZIM ze zsynchronizowanym II i III biegiem i dźwignią przy kierownicy. W 1952 podniesiono nieznacznie moc silnika z 50 do 52 KM, na skutek modyfikacji zaworów dolotowych, podobnie . Według jednak części publikacji (m.in. ), moc silnika podniesiono podczas modernizacji w 1955 roku.. Do modernizacji w 1955 roku wyprodukowano ok.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — GAZ M-20 Pobieda · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.