160 000 samochodów.
Oprócz podstawowej wersji z nadwoziem sedan (oznaczenie fabryczne GAZ-20-30), jedynym seryjnym wariantem nadwoziowym był kabriolet (oznaczenie fabryczne GAZ-20-31). W latach 1949–1953 wyprodukowano ich 14 222 sztuk. Jedyną przyczyną powstania tego wariantu były ograniczone moce produkcyjne zniszczonego podczas wojny kombinatu metalurgicznego Zaporożstal, który był jedynym dostawcą odpowiednio dużych płatów blachy na dachy samochodu. Miał on dla usztywnienia nadwozia stałe ramy nad oknami bocznych drzwi. Większość kierowano na rynek prywatny, lecz nie cieszyły się popularnością; używano ich także jako taksówek, zwłaszcza w południowych częściach ZSRR, o cieplejszym klimacie.
Od 1955 roku produkowano zmodernizowany model samochodu M-20W (ros. М-20В). Oprócz drobnych ulepszeń mechanicznych, m.in. mechanizmu kierowniczego, unowocześniono atrapę chłodnicy, która otrzymała trzy grube chromowane poziome żebra. Bezpośrednio nad górnym żebrem umieszczono chromowany szyld z wytłoczonym na nim zmienionym emblematem „M20”, typowo lakierowanym na czerwono. Zlikwidowano ponadto poziomą poprzeczkę między kłami zderzaka.