Massena nadal zamierzał opanować Fuentes de Oñoro i dlatego rzucił do ataku kolumny piechoty z dywizji Fereya. Wioska, pełna niskich kamiennych murów, dawała znakomitą osłonę dla brytyjskiej piechoty i wydzielonych oddziałów do walk szarpanych. Francuzi, gdy znaleźli się w wąskich uliczkach, mieli bardzo ograniczone pole działania. Na początku żołnierze francuscy odnieśli sukces przez odrzucenie dwóch kompanii 79 górskiego regimentu. Jednak później potężny kontratak wojsk Wellingtona wyparł z wioski żołnierzy z dywizji Fereya.
Kolejny francuski atak przeprowadzony został przez Droueta, który skierował na wioskę trzy bataliony złożone z grenadierów IX korpusu. Z powodu czapek uszytych z niedźwiedziej skóry mylono ich z Gwardią Cesarską. Ponownie wojska brytyjskie zostały wyparte. Drouet rzucił jeszcze do ataku około połowy wszystkich batalionów z dywizji Conrouxa i Claparede’a, dzięki czemu opanował niemal całą miejscowość.