Bitwa Selim w pierwszej linii ustawił nieregularną kawalerię i piechotę, za nią zaś janczarów przemieszanych z łucznikami i arkebuzerami. Przed tą drugą linią został pośpiesznie wykopany obronny rów. Skrzydła osmańskiej armii były chronione przez połączone łańcuchami wozy, a przed tymi wozami, na prawo i lewo od janczarów, była rozstawiona artyleria. Po przeciwnych stronach tej na wpół ufortyfikowanej pozycji byli rozstawieni spahisi i lekka kawaleria timariocka.
Safawidzi zaatakowali i odrzucili osmańską pierwszą linię, rozbili europejską kawalerię timariocką znajdującą się na tureckim prawym skrzydle, ale zostali odparci po ciężkiej walce przez timariotów azjatyckich lewego skrzydła. Spahisi i janczarzy trwali nieporuszeni, z powodzeniem odpierając ataki lewego skrzydła armii Esma’ila. Przez cały ten czas janczarzy i osmańska artyleria w miarę możliwości ostrzeliwali Kyzyłbaszów. W pewnym momencie tureckie lewe skrzydło zaatakowało niezaangażowaną dotychczas w walkę część armii Esma’ila, raniąc jego samego, co stało się sygnałem do ucieczki większości jego wojsk. Wygłodzeni żołnierze Selima zajęli safawidzki obóz, gdzie znaleźli żywność i zaopatrzenie.