Wraz z awansem w hierarchii władzy Karachanidzi zmieniali tytuły pod jakimi występowali, a często także apanaże, stąd śledzenie kariery poszczególnych przedstawicieli dynastii jest bardzo utrudnione i musi w znacznym stopniu polegać na informacjach o ich imionach muzułmańskich.
Karachanidzi dążyli do posiadania jak najwyższego tytułu w hierarchii władzy, w tym celu dopuszczając się także zwykłych aktów uzurpacji, stąd czasami w praktyce używana przez aktualnie panujących Karachanidów tytulatura nie odpowiadała dokładnie przedstawionemu powyżej idealnemu wzorcowi. Takie rozczłonkowanie władzy było także powodem częstych wewnętrznych konfliktów w łonie dynastii. W 1011/1012 Ilig Nasr, będący mimo skromnego tytułu faktycznie najpotężniejszym z ówcześnie panujących Karachanidów, zaatakował nominalnego przywódcę dynastii, swojego brata kagana Ahmada (998–1017/1018). Pomimo śmierci Nasra w następnym roku wojna domowa w kaganacie nadal trwała i zakończyła się dopiero dzięki mediacji chorezmszaha Mamuna (1008/1009–1017). Od momentu zajęcia Buchary ok. 1020 dominującą rolę w Mawarannahrze odgrywał syn Hasana Bughra-chana, Ali-tegin (ok. 1020–1034). W 1025 został on jednak zaatakowany przez swojego brata Jusufa Kadyr-chana (ok. 1004/1005–1032), który sprzymierzył się z Mahmudem z Ghazny.