w wersjach z fabrycznym filtrem cząstek stałych, dzięki zmodyfikowanym krzywkom wałka rozrządu, możliwy jest również wtrysk trzeciej dawki paliwa w suwie wydechu (). Dawka ta nie spala się w komorze spalania, lecz do jej zapłonu dochodzi wskutek kontaktu z wkładem katalizatora oksydacyjnego, zintegrowanym z wkładem ceramicznym filtra cząstek stałych; w przypadku układów wydechowych, w których DPF odsunięty jest daleko od kolektora wydechowego, do zapłonu paliwa dochodzi najpierw w samym katalizatorze oksydacyjnym, a następnie fala cieplna trafia do zamontowanego w dalszej części układu samodzielnego filtra cząstek stałych. Proces ten podnosi temperaturę filtra do ok. 620 °C (przy EGT przed turbosprężarką wynoszącym ok. 750 °C), w celu umożliwienia jego aktywnej regeneracji, czyli wypalenia zalegającej sadzy, czego produktem jest niepalny popiół, który może zostać usunięty np. metodą hydrodynamiczną przez wyspecjalizowany zakład zajmujący się regeneracją filtrów DPF. Dawka pilotująca wstępnie podgrzewa komorę spalania jeszcze w trakcie suwu kompresji, dzięki czemu rozprężenie mieszanki paliwowo-powietrznej dawki głównej przebiega w sposób znacznie mniej obciążający układ korbowy silnika, powodując bardziej łagodny wzrost ciśnienia w cylindrze.