Podstawy RP 10, RP 11 oraz RP 50 Mark VIA* mogły być kierowane zdalnie z centralnego stanowiska kierowania ogniem.

W 1935 roku opracowano lżejszą, poczwórnie sprzężoną podstawę Mark VII dla dział Mk VIII. Testowana była na niszczycielu HMS „Crusader”. Używana była na nowych niszczycielach, począwszy od typu Tribal, oraz na nowych i modernizowanych krążownikach, a także niektórych innych okrętach. Na niszczycielach montowana była jedna podstawa na śródokręciu, na krążownikach zwykle dwie. W podstawowym wariancie Mk VII naprowadzanie na cel było ręczne, przez dwóch celowniczych obracających korbami (na kierunek i wysokość), a odpalanie także było dokonywane za pomocą ręcznej korby. Szybkostrzelność wynosiła 96–98 strz./min. Później, w wersji Mk VII*P wprowadzono napędy elektro-hydrauliczne, uruchamiane za pomocą joysticka. Podstawa RP 50 Mk VII* mogła być kierowana zdalnie lub za pomocą joysticka.