W dniu 19 listopada 1917 w kościele klasztornym (wówczas jezuitów) w Berdyczowie uroczystym aktem oddał diecezję łucko-żytomierską i kamieniecką w opiekę Najświętszej Maryi Panny Berdyczowskiej oraz patronom Polski św. Stanisławowi Kostce i wówczas jeszcze bł. Andrzejowi Boboli. Rozporządzeniem z 8 lutego (21 lutego) 1918, dla ujednolicenia obchodów świąt katolickich z całym Kościołem rzymskokatolickim, w kościołach i kaplicach diecezji łucko-żytomierskiej i kamienieckiej wprowadził nowy styl.
Rewolucja bolszewicka W czasie rewolucji bolszewickiej w Ukraińskiej SRR w latach 1917–1920 i w wyniku wielokrotnych zmian władz, pomimo ośmiu miesięcy prześladowań i zagrożenia śmiercią ze strony bolszewików, uważających go za „nieposłusznego i kontrrewolucjonistę”, trwał na stanowisku w Żytomierzu. W pewnym okresie ukrywał się, by uniknąć więzienia i śmierci. W czerwcu 1919 razem z jedenastoma innymi księżmi z Żytomierza został skierowany do robót publicznych. Przeżył zamach na swoje życie, zaplanowany przez bolszewików, podczas którego ocalił zamachowca przed zlinczowaniem go przez tłum zebrany przed katedrą żytomierską. Wiosną 1919 w ciągu dwóch miesięcy był chroniony w domu biskupim przez kilkaset uzbrojonych osób spośród miejscowych katolików, prawosławnych i Żydów.