jako zaplecze dla kursów podoficerskich organizowanych przez Inspektorat Nowosądecki AK (zakamuflowane jako wycieczki turystyczne; Przehybska Leśna Podhorążówka) oraz miejsce odpoczynku dla leśnych oddziałów partyzanckich.

Pod koniec 1944 roku, w ramach zakrojonej na szeroką skalę akcji przeciwpartyzanckiej, Niemcy najpierw w listopadzie ostrzelali schronisko z działka przeciwlotniczego w Szlachtowej, a w grudniu oddział Wehrmachtu spalił resztki zabudowań.

W Polsce Ludowej mały|Schronisko przed pożarem (1988) Po zakończeniu wojny ruch turystyczny w Beskidzie Sądeckim szybko zaczął się odradzać, a Oddział Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Nowym Sączu (od 1950 roku Oddział PTTK „Beskid”) intensywnie zabiegał o przywrócenie schroniska na Prehybie. Jego prezes Feliks Rapf w marcu 1948 roku zgłosił potrzebę odbudowy. Choć brakowało środków, już w 1953 roku dzięki pracy społecznej udało się wznieść tymczasowy schron, zwany dziś „Betlejemką” (otwarcie 19 lipca 1953 r.). Mógł on pomieścić około 16 osób, lecz podczas zlotów i rajdów liczba nocujących znacznie przekraczała tę wartość.