W praktyce, jeśli kod był w szerokim zastosowaniu, okresowo zmieniano jego zasadniczą część w celu zniechęcenia wrogich kryptoanalityków i dla ograniczenia przydatności skradzionych czy skopiowanych książek kodowych.
Kiedy kod zostaje stworzony, musi nastąpić nieporęczny z punktu widzenia logistycznego proces dystrybucji książek kodowych, który zwiększa szanse zagrożenia nowego kodu. Jest powiedzenie pochodzące od Beniamina Franklina: „Troje ludzi utrzyma tajemnicę, jeśli dwoje z nich nie żyje.” i chociaż jest w nim pewna przesada, z pewnością trudno jest utrzymać w tajemnicy sekret znany kilkunastu ludziom. Kody byłyby dość bezpieczne, gdyby były używane w niewielkim kręgu ostrożnych ludzi, ale jeśli cała armia używa tej samej książki kodowej, ochrona tajemnicy jest o wiele trudniejsza.
W przeciwieństwie do kodów bezpieczeństwo szyfrowania generalnie zależy od ochrony kluczy szyfrujących. Mogą one zostać skradzione, ludzie mogą je zdradzić, ale w stosunku do książek kodowych są o wiele prostsze do zmieniania i dystrybuowania.