Kilka godzin później, wciąż z robotnikami i przenośnymi paleniskami kowalskimi na pokładzie, wypłynął w dziewiczy rejs.
Pierwsze zwycięstwo CSS „Albemarle”, pod dowództwem kapitana Jamesa W. Cooke’a, wyruszył w pierwszy rejs w dół rzeki w kierunku miejscowości Plymouth z zadaniem oczyszczenia wód z okrętów unionistów, by generał Robert F. Hoke mógł zacząć szturmować i odbierać forty nieprzyjaciela. Okręt poruszał się rufą do przodu, ciągnąc za sobą łańcuchy kotwiczne.
Po drodze „Albemarle” napotkał parowiec „Cora”, skąd na jego pokład przeszło dwudziestu obiecanych przez gen. Hoke’a marynarzy, zwiększając liczebność załogi taranowca do 150 osób. W dalszej drodze przeprowadzono też ćwiczenia dla artylerzystów, a także przez sześć godzin w nocy z 17 na 18 kwietnia naprawiano przekładnię, a kilka godzin później załoga musiała się też uporać z awarią głowicy trzonu sterowego.