Następnie stosując przybliżenie Borna-Oppenheimera dla rozdzielenia ruchu jąder i elektronów, oraz rozwijając dipolowy moment przejścia przy wykorzystaniu rachunku zaburzeń we wzór Herzberga-Tellera (lub Jahna-Tellera, gdy warunek adiabatyczności nie może być spełniony) i uwzględniając jedynie dwa pierwsze człony („zerowego rzędu” – opisujący przejścia prostopadłe, bez zmiany położenia jąder (przybliżenie Condona) oraz „pierwszego rzędu” – opisujące sytuacje, gdy występują sprzężenia wibronowe) można przez podstawienie odpowiednich funkcji falowych otrzymać wyrażenie opisujące tensor polaryzowalności jako sumę czterech składnikówresonance Raman theory..
Zjawiska fluorescencji i rezonansowego efektu Ramana rozróżnia: zanikanie fluorescencji w czasie, nie obserwowane w przypadku rozproszenia, różna w obu zjawiskach zależność mierzonego natężenia promieniowania od liczby cząstek oddziałujących z wiązką wzbudzającą.
Natężenie rozproszonego promieniowania ramanowskiego jest wprost proporcjonalne do liczby cząsteczek rozpraszających.