Mimo złupienia i spalenia sanktuarium przez Persów w 480 p.n.e., wyrocznia nadal pełniła swą funkcję i korzystali z niej np. Tebańczycy przed bitwą pod Leuktrami w niemal sto lat później. Ponownie spalona przez Beotów w czasie fokijskiej wojny świętej (352 p.n.e.), w czasach rzymskich została częściowo odbudowana przez cesarza HadrianaAbae. Ancient town, Greece. W: Encyclopædia Britannica online [dostęp 2024-11-01]. w zmniejszonej postaci. Poza nią Pauzaniasz naocznie poświadcza istnienie agory i teatru (Wędrówki po Helladzie X 35, 2–4).
W 346 p.n.e. zachowujące neutralność Abaj zostało oszczędzone przez Filipa II, który mimo późniejszej napaści jego wojsk w 208 p.n.e., potwierdził tradycyjne zwolnienie apollińskiej świątyni od podatków. W okresie hellenistycznym miasto straciło na znaczeniu na rzecz Hyampolis.
Poza Pauzaniaszem (Wędrówki po Helladzie X 1, 1–11) było w źródłach antycznych wspomniane przez Herodota (Dzieje VIII 27, 33), Diodora Sycylijskiego (Biblioteka historyczna XVI, 58), Strabona (Geografia IX, 423), także w tragedii Sofoklesa (Król Edyp 899)Friedrich Lübker’s Reallexikon des classischen Alterthums. Leipzig: B.G. Teubner, 1882, s. 1..