Tematem dzieła była wewnętrzna metamorfoza światowej damy, która z pustej, zimnej emocjonalnie lalki zmienia się (pod wpływem wyidealizowanego uczucia zakochanego młodzieńca) w osobę zdolną do miłości. Mascagni – kompozytor „poszukujący” – tym razem zrezygnował z pełnej blasku instrumentacji na rzecz delikatnego, pastelowego tła. Być może właśnie owa skromność środków muzycznych odebrała Zanettowi szansę na trwały sukces. Ówcześni bywalcy opery oczekiwali widowisk bardziej efektownych.

Po okresie triumfów nastały dla Mascagniego „chude lata”. Funkcja dyrektora Liceo Musicale, którą pełnił w latach 1895–1902 w Pesaro, zaspokajając początkowo jego ambicje, stała się dlań z czasem zbyt absorbująca. Zbytnim obciążeniem okazało się też równoczesne realizowanie dwóch kontraktów: z wydawnictwem Giovanniego Ricordiego – na operę Iris i z wydawnictwem Edoarda Sonzogna – na operę Le maschere. W listopadzie 1898 r. w rzymskim Teatro Constanza publiczność bardzo entuzjastycznie przyjęła to pierwsze dzieło. Luigi Illica (twórca lub współtwórca także librett do oper wielu innych kompozytorów – np. Giacomo Pucciniego) dostarczył Mascagniemu libretto baśniowe, przepełnione japońską symboliką;