Płyną bardzo wydajnie, choć są mniej zwrotne od uchatkowatych.
Fizjologia Fokowate przystosowały się do życia w zimnych wodach. Pod skórą mają grubą warstwę izolującego od zimna tłuszczu. Ponadto naczynia krwionośne zaopatrujące skórę kurczą się, ograniczając przepływ krwi i utratę energii. Działa tu ponadto wymiennik przeciwprądowy. Rodzi to istotne problemy. Funkcjonująca na co dzień w warunkach niedoboru tlenu skóra nie może się bez niego obyć w czasie linienia, tym bardziej że u mirungi i mniszek występuje linienie typu catastrophic molt. Zwierzę zrzuca nie tylko włosy, ale całą zewnętrzną warstwę powłoki ciała. Nowe włosy pojawiają się po 5–10 dniach, ale intensywny wzrost wymaga intensywnego ukrwienia. Czas ten zwierzę musi spędzić na lądzie, by nie narazić się na wychłodzenie. U innych fokowatych linienie przebiega stopniowo. Na lądzie fokowate podwyższają też temperaturę ciała przez drżenie mięśni, choć podczas nurkowania, kiedy muszą oszczędzać tlen, przeciwnie: hamują drżenia. Z kolei na lądzie na cieplejszych terenach zwierzęta te rozkopują wilgotny piasek, w którym leżą, i obrzucają się piaskiem i kamykami. Zwiększają w ten sposób powierzchnię kontaktu skóry i wilgotnego piasku, co ułatwia oddanie nadmiaru energii.