Tę krytykę w znacznej mierze zawdzięczać można licznym epigonom, którzy usiłowali naśladować styl Góngory bez krzty jego geniuszu, co zwykle prowadziło do zwyrodnienia stylu i przerostu formy nad treścią.
Dzieła Letrille i romance Zachowało się około dwustu drobnych dzieł, w większości pochodzących z wczesnego okresu twórczości poety. Przeważają tu charakterystyczne dla literatury hiszpańskiej letrille (lekkie, drobne, najwyżej kilkuwersowe formy o różnej tematyce – liryczne, satyryczne, apokryficzne, religijne, itp.) oraz romance (zbliżony do ballady utwór epicko-liryczny). Spośród tych ostatnich należy wymienić przede wszystkim La Fábula de Píramo y Tisbe (1618), opisująca historię miłości dwojga młodych babilończyków ze skłóconych ze sobą rodzin. Inspiracją dla tego dzieła były Przemiany Owidiusza, legendarne już wtedy dzieło, zawierające 250 mitów. Historia miłości Pirama i Tyzbe znana jest też ze Snu nocy letniej Szekspira, gdzie do wystawienia spektaklu o losach tej pary przygotowują się ateńscy rzemieślnicy. La Fábula de Píramo y Tisbe składa się ze 127 strof, z których każda liczy cztery wersy i była jednym z najbardziej cenionych przez samego autora utworów.