Tematem płyty były zdarzenia z osobistego życia artysty (porzucenie przez drugą żonę, postępowanie sądowe, opieka nad dzieckiem) oraz zagadnienia separacji, oderwania i samotności.
W 1974 roku Ornella Vanoni, będąca pod wrażeniem występów Ciampiego, poprosiła Marchettiego o wyprodukowanie dla niej płyty z najlepszymi utworami z repertuaru Ciampiego. Ten jednak był nieuchwytny i projekt ostatecznie upadł. W 1975 roku RCA wydała Andare camminare lavorare e altri discorsi, (częściową) kompilację znaczących utworów z poprzednich wydawnictw artysty. Kilka miesięcy później ukazał się jego kolejny album, (jak się miało wkrótce okazać, ostatni), podwójny LP: Piero Ciampi Dentro e Fuori.
Kolejne lata życia Ciampiego wyznaczały niedokończone koncerty lub występy pod wpływem alkoholu (Festival Tenco, 1976).
Piero Ciampi zmarł w Rzymie 19 stycznia 1980 roku na raka gardła.
W 1990 roku RCA wydała (jako potrójny LP lub podwójny CD) kompilację L'album di Piero Ciampi, na której znalazły się jego największe przeboje oraz sześć wcześniej niepublikowanych utworów.
W 2000 roku ukazała się fabularyzowana biografia Ciampiego, napisana dla RAI przez De Grassiego oraz album Non siamo tutti eroi, zawierający wszystkie nagrania artysty z lat 60..